“Dindar bir insan yetiştirmek!” denilince, her yerde aynı klasik süreç takip ediliyor. “Allah bir!” demeye alıştırılır çocuklar. Sonra Kur’an alfabesi öğretilir. Namaz sureleri, Yasin, Tebareke ve Amme cüzleri ezberletilir. Özellikle Hafız olmasını sağlayabilmişse aile, en büyük başarı elde etmiş olmanın mutluluğunu yaşar. ..
Çocuk ve Din konusunu işlemeye çalıştığım bu kitabıma, “Allah Çocuk Yakmaz!” adını vermek zorunda hissettim kendimi. Hem kendi yetişme sürecimde hem de çevremde ki birçok dindar insanın, en büyük sıkıntılarından birisinin bu olduğunu gözlemledim. Sevdirerek değil, korkutarak din anlatma hatası yapıldı yıllarca. Rahman ve Rahim olan Allah (cc), “Allah (cc) cayır cayır yakacak!” diye anlatıldı çocuklara...
“Çocuk ve Şiddet” konusu, çocuk merkezli değil, çocuğun çevresi merkezli incelenmesi gereken bir konudur. Sorunları gördüğümüz zaman, “Nerde bu Devlet?” demeyi çok seven bir milletiz. “Çocuk ve Şiddet” konusu bir “Devlet” sorunu değil, “Evlat” sorunudur. Sorunun sebebi Devlet değil, ailedir. Her şeyin temeli ailede başlar. Şiddetin tohumunun ailede döllendiğini unutmamalıyız.....
Bu kitap bir “iman” sorgulama kitabı değildir. İnançlı bir insanın stres karşısında ki tutumunu sorgulamak için yapılmış bir çalışmadır. “İmtihan Dünyası” cümlesini defalarca kullandığı halde, ilaç kullanmadan duramayan insanların, hayata bakışlarında ki çelişkiyi anlatmak için kaleme alınmış bir kitaptır. Hayat yolunda hepimiz sıkıntılar yaşarız. Tüm bu sıkıntıların hayatın...
İlkokul sıralarında “Büyüyünce ne olmak istiyorsun?” sorusuyla karşılaşırız hep. Öğretmen, doktor, mühendis gibi cevaplar veririz. İlkokul yıllarında en büyük hayalim öğretmen olmaktı. Ortaokul ve lise yıllarımda rüyalarımda bile öğretmen olmanın hayalini görüyordum. Okulun en çalışkan öğrencilerinden biriydim. Tüm öğretmenlerim alacağım puanla öğretmenliğe değil, mühendislik veya doktorluğa gitmemi söylüyorlardı...
Yirmi beşli yaşlarda ölüyor, yetmişli yaşlarda gömülüyoruz. Çünkü okumayı bırakmak, birazcık ölmektir. Yaşıyor musunuz? İnsan nasıl bir varlıktır? Hayvandan ayrılan özelliği nedir? Bu dünyaya niçin gelmiştir insan? Yaşamak nedir? Şu sokaklarda koşuşan insanlar nereye gider? Nereden geliyorlar telaşlı telaşlı?...
Yaralar yazıya dönüştü Bende bir yumurta var, sende de bir yumurta var. Eğer sen bana bir yumurta verir, bende sana bir yumurta verirsem, yine sende bir yumurta, bende de bir yumurta olur. Sende bir bilgi var, bende de bir bilgi var.Ben sana bir bilgi verirsem, sen de bana bir bilgi verirsen, sende iki bilgi, bende de iki bilgi olur. Konfüçyüs, bilginin paylaşarak eksilmeyen...
Çocuklarımızın ayaklarına batan dikenler, ya bizim ektiklerimizdendir yada biçmediklerimizden. Bu dünyada bana bir “melek” gösterin deseler, bir çocuğun yüzüne bakın derim. O saf, o masum, o günahsız yüz melekten başka neye benzetilebilir ki? Çocukları gülerken dikkatle seyrettiniz mi hiç? Tüm bedenleriyle güler çocuklar. Ağlarken de bütün bedenleriyle ağlarlar....
Yaşamın son dörtte birindeyim.Hayat bir başka görünüyor bana.Aşklar daha tatlı,Geceler daha parlak geliyor.Yarınlar daha anlamlı,Gökyüzü daha masmavi,Ağlatacak acılar yok bende.Yaşamın son dörtte birinde.Geleceğe dair hayallerim yok..Aşık olmak iseYaşamın ilk dörtte birinde idi..Sevmek ise, nefes almak.Bir gülüşte can bulmak.Mümkün mü? Acaba!Son dörtte birinde ,Görebilmek, sevdalı bakışları.Yaşamak aşkı yeniden Oysa ben………Zamansız sevdalarla avunmuş,Verdiğim sözleri tutmuş,Verilen vaatlere kanmışım,Sevdanın gülüşüne aldanmışım.Kim bilir.Belki bu son şiirim.Beklide dört de dördü doldurmuşum.Yaşamın son dörtte birinde.Üstümde birkaç kürek toprakla,Dalından kopan birkaç yaprak,Üstü çimlere bürünmüş mezarımda,Soğuk bir mermer taşında adım.Ölüme çeyrek kalmışım….
Ama yine şu var ki,Her son bir başlangıç iseSon dört de birinde olsam da,Ölümde bir başlangıç benim için.Güneşin doğuşunda yok olmak..Gerçeklerle son kez yüz yüze gelmek.Son bir nefes ,Son bir bakış, yaşamak adına ..Eyüp sultan caminin salası ileSevdiklerin gözyaşına karışan.Yağmurlar yağacak.Aşk bitmiş.Hayat bitmiş.Ben yokmuşum.Hepsi bitmiş………
Bu Yazıyı Yazdır
Bu yazı Cuma, 23 Mart 2007, 16:08 tarihinde Şiir kategorisi altında yayınlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.
vayyy behhh süperrrrrrrr kım yazmıssa ellerıne yüregıne saglık !