“Dindar bir insan yetiştirmek!” denilince, her yerde aynı klasik süreç takip ediliyor. “Allah bir!” demeye alıştırılır çocuklar. Sonra Kur’an alfabesi öğretilir. Namaz sureleri, Yasin, Tebareke ve Amme cüzleri ezberletilir. Özellikle Hafız olmasını sağlayabilmişse aile, en büyük başarı elde etmiş olmanın mutluluğunu yaşar. ..
Çocuk ve Din konusunu işlemeye çalıştığım bu kitabıma, “Allah Çocuk Yakmaz!” adını vermek zorunda hissettim kendimi. Hem kendi yetişme sürecimde hem de çevremde ki birçok dindar insanın, en büyük sıkıntılarından birisinin bu olduğunu gözlemledim. Sevdirerek değil, korkutarak din anlatma hatası yapıldı yıllarca. Rahman ve Rahim olan Allah (cc), “Allah (cc) cayır cayır yakacak!” diye anlatıldı çocuklara...
“Çocuk ve Şiddet” konusu, çocuk merkezli değil, çocuğun çevresi merkezli incelenmesi gereken bir konudur. Sorunları gördüğümüz zaman, “Nerde bu Devlet?” demeyi çok seven bir milletiz. “Çocuk ve Şiddet” konusu bir “Devlet” sorunu değil, “Evlat” sorunudur. Sorunun sebebi Devlet değil, ailedir. Her şeyin temeli ailede başlar. Şiddetin tohumunun ailede döllendiğini unutmamalıyız.....
Bu kitap bir “iman” sorgulama kitabı değildir. İnançlı bir insanın stres karşısında ki tutumunu sorgulamak için yapılmış bir çalışmadır. “İmtihan Dünyası” cümlesini defalarca kullandığı halde, ilaç kullanmadan duramayan insanların, hayata bakışlarında ki çelişkiyi anlatmak için kaleme alınmış bir kitaptır. Hayat yolunda hepimiz sıkıntılar yaşarız. Tüm bu sıkıntıların hayatın...
İlkokul sıralarında “Büyüyünce ne olmak istiyorsun?” sorusuyla karşılaşırız hep. Öğretmen, doktor, mühendis gibi cevaplar veririz. İlkokul yıllarında en büyük hayalim öğretmen olmaktı. Ortaokul ve lise yıllarımda rüyalarımda bile öğretmen olmanın hayalini görüyordum. Okulun en çalışkan öğrencilerinden biriydim. Tüm öğretmenlerim alacağım puanla öğretmenliğe değil, mühendislik veya doktorluğa gitmemi söylüyorlardı...
Yirmi beşli yaşlarda ölüyor, yetmişli yaşlarda gömülüyoruz. Çünkü okumayı bırakmak, birazcık ölmektir. Yaşıyor musunuz? İnsan nasıl bir varlıktır? Hayvandan ayrılan özelliği nedir? Bu dünyaya niçin gelmiştir insan? Yaşamak nedir? Şu sokaklarda koşuşan insanlar nereye gider? Nereden geliyorlar telaşlı telaşlı?...
Yaralar yazıya dönüştü Bende bir yumurta var, sende de bir yumurta var. Eğer sen bana bir yumurta verir, bende sana bir yumurta verirsem, yine sende bir yumurta, bende de bir yumurta olur. Sende bir bilgi var, bende de bir bilgi var.Ben sana bir bilgi verirsem, sen de bana bir bilgi verirsen, sende iki bilgi, bende de iki bilgi olur. Konfüçyüs, bilginin paylaşarak eksilmeyen...
Çocuklarımızın ayaklarına batan dikenler, ya bizim ektiklerimizdendir yada biçmediklerimizden. Bu dünyada bana bir “melek” gösterin deseler, bir çocuğun yüzüne bakın derim. O saf, o masum, o günahsız yüz melekten başka neye benzetilebilir ki? Çocukları gülerken dikkatle seyrettiniz mi hiç? Tüm bedenleriyle güler çocuklar. Ağlarken de bütün bedenleriyle ağlarlar....
- - - - - - - - - - - Bir kurbağa sürüsü- ormanda yürürken,içlerinden- ikisi bir çukura düştü. Diğer bütün kurbağalar çukurun etrafında toplandılar. Çukur bir hayli derindi ve arkadaşlarının zıplayıp dışarı çıkması mümkün görünmüyordu.
- - - - - - - - - - - Yukarıdaki kurbağalar, boşuna uğraşmamalarını söylediler arkadaşlarına :
- - - - - - - - - - - ‘Çukur çok derin,dışarı çıkmanız imkansız.”
- - - - - - - - - - - Ancak, çukura düşen kurbağalar onların söylediklerine aldırmayıp çukurdan çıkmak için mücadeleye devam ettiler. Yukarıdakiler ise hala boşuna çırpınıp durmamalarını, ölümün onlar için kurtuluş olduğunu söylüyorlardı.
- - - - - - - - - - - Sonunda kurbağalardan birisi söylenenlerden etkilendi ve mücadeleyi bıraktı. Diğeri ise çabalamaya devam etti. Yukarıdakiler de, çırpınıp durarak daha çok acı çektiğini söylemeyi sürdürdüler.
- - - - - - - - - - - Ne var ki, çukurdaki kurbağa son bir hamle daha yaptı, bu kez daha yükseğe sıçramayı başardı ve çukurdan çıktı.
- - - - - - - - - - - Çünkü, bu kurbağa sağırdı. O yüzden, arkadaşlarının ümit kırıcı sözlerine kulak asmamıştı.
- - - - - - - - - - - ‘Ãmidini kaybetmiş bir insanın, başka kaybedecek bir şeyi yoktur”
Bu Yazıyı Yazdır
Bu yazı Pazar, 28 Ocak 2007, 20:45 tarihinde Motivasyon Hikayeleri kategorisi altında yayınlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.
bu zamana kadar duyduğum en güzel söz buydu bence,tebrikler……(”ümidini…………..)
TABRİK EDERİM ÇOK GÜZEL.BU GÜNE KADAR İNSAN YAŞAMASINDA ÜMİDİN NE KADAR ÖNEMLİ OLDUĞUNU ANLATAN DAHA İY MİSAL DUYMAMIŞTIM.TEŞEKKÜRLER
Çok güzel bir hikaye.Bence de inanmadan ümit etmeden birşeyleri başaramayız
hayatta bazı insanların ders alması gereken bir hikaye
evet gerçekten güzel ve ibretli bir yazı…hayatta bazen görüpte görmemezlik duyupta duymamazlık yapmak gerekiyor…
bu hikaye herkese ders olacak kadar anlamlı ve çok güzel
BAŞLIKTA R HARFİNİ UNUTMUŞSUNUZ KUBAĞA OLMUŞ.UYARAYIM DEDİM.
HARİKA BİR YAZI.ÇOK BEĞENDİM.TEŞEKKÜR EDERİM PAYLAŞIMINIZ İÇİN.BENDE BUNA BENZER BİR HİKAYE BİLİYORUM;İKİ FARE ÇOK ACIKIR , SÜT İÇMEK İÇİN KOVAYA GİRERLER ANCAK KOVA ÖYLE DERİNDİR Kİ ASLA ÇIKAMAZLAR.BİRİNCİ FARE ÜMİDİ KESER ÇIRPINMAZ KENDİNİ BIRAKIR VE BOĞULARAK ÖLÜR.DİĞER FARE İSE ASLA ÜMİDİNİ KESMEYİP ÇIRPINMAYA DEVAM EDER.KISA BİR SÜRE SONRA SÜT MAYA TUTAR VE ZIPLAYIP KURTULUR.
harika bir motivasyon hikayesi olmuş çok teşekkür ederim
çok güzel bi hikaye… öss sınavına hazırlanıyorum o kadar stresliydim ki oturup hüngür hüngür ağladım..sonra bu sitede ki yazı ya rast geldim o kadar moral oldu ki bana . bu yazıyı gönderen arkadaşa çok teşekkür ederim
GERÇEKTENDE ÇOK DOĞRU BİR HİKAYE YAZILMIŞ BU ALANA YAZANA TEŞEKKÜR EDERİM…………
cok güzel bir hikaye,allah razi olsun müslüman ümitsiz olmamali
”En büyük felaketler içinde dahi ümidini kaybetme Unutma ki ilik en sert kemiğin içinden çıkar ”
kesinlikle böyle olmak gerekiyor,çevre karşısında