“Dindar bir insan yetiştirmek!” denilince, her yerde aynı klasik süreç takip ediliyor. “Allah bir!” demeye alıştırılır çocuklar. Sonra Kur’an alfabesi öğretilir. Namaz sureleri, Yasin, Tebareke ve Amme cüzleri ezberletilir. Özellikle Hafız olmasını sağlayabilmişse aile, en büyük başarı elde etmiş olmanın mutluluğunu yaşar. ..
Çocuk ve Din konusunu işlemeye çalıştığım bu kitabıma, “Allah Çocuk Yakmaz!” adını vermek zorunda hissettim kendimi. Hem kendi yetişme sürecimde hem de çevremde ki birçok dindar insanın, en büyük sıkıntılarından birisinin bu olduğunu gözlemledim. Sevdirerek değil, korkutarak din anlatma hatası yapıldı yıllarca. Rahman ve Rahim olan Allah (cc), “Allah (cc) cayır cayır yakacak!” diye anlatıldı çocuklara...
“Çocuk ve Şiddet” konusu, çocuk merkezli değil, çocuğun çevresi merkezli incelenmesi gereken bir konudur. Sorunları gördüğümüz zaman, “Nerde bu Devlet?” demeyi çok seven bir milletiz. “Çocuk ve Şiddet” konusu bir “Devlet” sorunu değil, “Evlat” sorunudur. Sorunun sebebi Devlet değil, ailedir. Her şeyin temeli ailede başlar. Şiddetin tohumunun ailede döllendiğini unutmamalıyız.....
Bu kitap bir “iman” sorgulama kitabı değildir. İnançlı bir insanın stres karşısında ki tutumunu sorgulamak için yapılmış bir çalışmadır. “İmtihan Dünyası” cümlesini defalarca kullandığı halde, ilaç kullanmadan duramayan insanların, hayata bakışlarında ki çelişkiyi anlatmak için kaleme alınmış bir kitaptır. Hayat yolunda hepimiz sıkıntılar yaşarız. Tüm bu sıkıntıların hayatın...
İlkokul sıralarında “Büyüyünce ne olmak istiyorsun?” sorusuyla karşılaşırız hep. Öğretmen, doktor, mühendis gibi cevaplar veririz. İlkokul yıllarında en büyük hayalim öğretmen olmaktı. Ortaokul ve lise yıllarımda rüyalarımda bile öğretmen olmanın hayalini görüyordum. Okulun en çalışkan öğrencilerinden biriydim. Tüm öğretmenlerim alacağım puanla öğretmenliğe değil, mühendislik veya doktorluğa gitmemi söylüyorlardı...
Yirmi beşli yaşlarda ölüyor, yetmişli yaşlarda gömülüyoruz. Çünkü okumayı bırakmak, birazcık ölmektir. Yaşıyor musunuz? İnsan nasıl bir varlıktır? Hayvandan ayrılan özelliği nedir? Bu dünyaya niçin gelmiştir insan? Yaşamak nedir? Şu sokaklarda koşuşan insanlar nereye gider? Nereden geliyorlar telaşlı telaşlı?...
Yaralar yazıya dönüştü Bende bir yumurta var, sende de bir yumurta var. Eğer sen bana bir yumurta verir, bende sana bir yumurta verirsem, yine sende bir yumurta, bende de bir yumurta olur. Sende bir bilgi var, bende de bir bilgi var.Ben sana bir bilgi verirsem, sen de bana bir bilgi verirsen, sende iki bilgi, bende de iki bilgi olur. Konfüçyüs, bilginin paylaşarak eksilmeyen...
Çocuklarımızın ayaklarına batan dikenler, ya bizim ektiklerimizdendir yada biçmediklerimizden. Bu dünyada bana bir “melek” gösterin deseler, bir çocuğun yüzüne bakın derim. O saf, o masum, o günahsız yüz melekten başka neye benzetilebilir ki? Çocukları gülerken dikkatle seyrettiniz mi hiç? Tüm bedenleriyle güler çocuklar. Ağlarken de bütün bedenleriyle ağlarlar....
Karne alma heyecanı yaşıyor binlerce öğrenci. Kimisi karne heyecanı yaşarken, kimisi de karne korkusu yaşıyor. Karne döneminde hem öğrencilere hem velilere birçok nasihat verilir. Karne dönemi öğrencilerden daha çok, anne babaların nasihate ihtiyacı var.
Anne babalar karne rekabeti yüzünden çocuklarıyla problem yaşıyorlar. Çok ilginç rekabet hikayeleri dinliyorum öğrencilerden. “Hiçbir şekilde notlardan / karnelerden memnun olmayan anne babalar, çocuğunun karnesinden daha çok komşu çocuğunun karnesini merak edenler, notlardan ve puanlama sisteminden haberi olmadığı halde anlıyormuş gibi yapanlar, kendi karnelerindeki zayıfları unutup, çocuklarının düşük notları yüzünden onlara fırça atanlar” gibi, birçok örnek dinledim.
Kendi çocuğunun karnesinden daha çok, komşu çocuğunun karnesiyle ilgilenen annelerin tek derdi, rekabet. Sanki at yarışında koşan atın sahibiymiş gibi ilgileniyorlar çocuklarıyla. “Komşunun atı neden senden daha hızlı koşuyor?” der gibi, ilgileniyorlar çocuklarıyla.
Karne ve not sisteminden anlamayan annelerin durumu daha vahim… Komik duruma düştüklerinin farkında bile değiller. Bir konferansımdan sonra, bir veli anlattığında gülmüştüm annenin haline. Bir çay muhabbetinde bir araya gelen, çocuklarının yazılı notlarıyla birbirine hava atan bir grup anne arasında geçiyor olay.
Annelerden birisi, “Benim oğlum yazılıdan 10 (on) aldı.” deyince, kendi çocuğunu ondan daha üstün göstermek isteyen diğer anne “Benim ki de 11 (onbir) aldı!” demiş! Oğlunun yazlıdan 11 aldığını söyleyerek hava atmaya çalışan bu anneye herkes mutlaka gülmüştür de, o anne kendisine niçin gülündüğünü anlamış mıdır bilmem!
* * * * * * * *
Öğrenciyken en nefret ettiğim sorular derslerle ilgili olanlardı. “Derslerin nasıl? Karnen nasıl? Kaç zayıfın var?” sorularından nefret ederdim. Bir – iki kişi değil ki bu soruları soran. Karne alınınca yedi sülale aynı soruları soruyordu. Anne, baba, dayı, teyze dede, nine sorgusu yetmezmiş gibi, mahallenin bakkalı, manavı bile aynı soruları sorardı.
Hele de birkaç zayıf not varsa karnede, yandınız. (Benim genelde zayıf notlarım olurdu!) Bu sefer de herkes nasihate başlardı. Tabi nasihat öncesi güzel bir fırça faslı…
Bu dersler neden zayıf? Neyin eksikmiş de teşekkür – takdir alamamışım. Diğer öğrencilerin benden fazla neyi varmış. Ders çalışmak dışında bir işimiz mi varmış. Aslında çok zekimişim, ama kafayı derse vermiyormuşum!
Karne haftası işkence ve sorgulama haftasına dönerdi. Bir kişi de, “Karne notların nasıl?” yerine “Sen nasılsın?” sorusunu sormazdı.
Aile Karnesi!
Çocukların okulda ki derslerle ilgili karneleri olduğu gibi, anne babalarında okuma karnesi olmalı. Emin olun, anne babanın “kitap okuma karnesinde” notları ne kadar yüksek olursa, çocuklarının “okul karnesi” de o kadar iyi oluyor. Öğrencilerin okul karne notlarına bakmadan önce herkes kendi “okuma karnesini” gözden geçirmeli.
Yaradan Rabbinin adıyla oku!
Teşekkür almak sünnet, takdir almak farz değil! Ancak, okumak, öğrenmek herkese farzdır. “Oku” emri ile başlayan ilahi emirler silsilsesi içerisinde, “İlim tahsil etmek kadın – erkek her Müslüman’a Farz” olduğunu unutuyoruz. İlim tahsil etmek, okumak ve öğrenmek öğrenciler için Farz, anne babası için sünnet değil ki! Müslüman olan / olduğunu iddia eden herkese farz olan bir ibadettir.
“Teşekkür alanlar cennete, takdir alanlar Firdevs cennetine gidecek!” diye Ayet / Hadis duymadım! Ancak, “Alim’in mürekkebi şehidin kanından üstündür” diyecek kadar, öğrenmeye teşvik etmiştir Hz. Peygamber. İnsanı ömür boyu öğrenmeye davet / teşvik eden, bu kadar çarpıcı bir Hadis’i, evin / dükkan’ın duvarına asmak ibadet değildir. Bu Hadis’in gereğini yerine getirmek ibadettir.
Allah (cc) hiç kimseye niçin teşekkür – takdir almadın diye hesap sormaz. “Oku!” emrime ne kadar uydun diye hesap sorar.
Allah (cc), hiç kimseye “Evlatlarınıza niçin Teşekkür belgesi, takdir belgesi aldırmadınız?” diye hesap sormayacak.
Karne yüzünden çocukları / gençleri üzmeye değmez.
Sait ÇAMLICA
Eğitimci – Yazar
Bu Yazıyı Yazdır
Bu yazı Salı, 19 Ocak 2010, 20:09 tarihinde Yayınlanmış Yazılarım kategorisi altında yayınlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.
Annelerden birisi, “Benim oğlum yazılıdan 10 (on) aldı.” deyince, kendi çocuğunu ondan daha üstün göstermek isteyen diğer anne “Benim ki de 11 (onbir) aldı!” demiş! Oğlunun yazlıdan 11 aldığını söyleyerek hava atmaya çalışan bu anneye herkes mutlaka gülmüştür de, o anne kendisine niçin gülündüğünü anlamış mıdır bilmem!
……………………………
“Teşekkür alanlar cennete, takdir alanlar Firdevs cennetine gidecek!” diye Ayet / Hadis duymadım! Ancak, “Alim’in mürekkebi şehidin kanından üstündür” diyecek kadar, öğrenmeye teşvik etmiştir Hz. Peygamber. İnsanı ömür boyu öğrenmeye davet / teşvik eden, bu kadar çarpıcı bir Hadis’i, evin / dükkan’ın duvarına asmak ibadet değildir. Bu Hadis’in gereğini yerine getirmek ibadettir.
HOCAM TÜM YAZI BİZ AİLELERE AYRI BİR DERS..
Bu şiirde destek olsun
Okuyun, Okuyun, Okuyun İşte,,
Beşikten mezara, okuma işi,
Çin’e gitmedi ki, bul onu, kişi,
Okumakla gider, dünyanın isi,
Okuyun, okuyun, okuyun işte.
Allah’ın emriydi, okumak önce,
Okumakla çıkar, memleket dince,
Soracaklar sana, kabre girince,
Okuyun, okuyun, okuyun işte.
Yeni nesil sizin eseriniz ya,
Üç parça biçilir, kefeniniz ya,
Bu kaçıncı sizin seferiniz ya,
Okuyun, okuyun, okuyun işte.
Yaratan rabbinin adıyla, oku,
Ancak böyle gider, bedenin şoku,
Oku buğday olmuş, sen ise soku,
Okuyun, okuyun, okuyun işte.
HADİ DURMAN SİZDE OKUyun..
Cahilliği hapse sokun,
İSA ÖZYURT
alınan karneler sadece çocuklarımızın değil bizlerinde karnesdir….karnelerden önce anne baba olarak önce kendimizi sorgulamalıyız….ama malesef bazı veliler çocuğunun okula gittiğini karne dönemleri hatırlıyor…hocam sizinde değiniz gibi eğitime en çok biz velilerin ihtiyacı var….
peki hocam karneyi biz veliler sorgulamıyacagız ama sistem sorguluyor okul notu üniversite imtihanında yüksek not dez avantajsa nasıl çocukların notlarıyla ilgilenmeyelim saygılarımla.
Ben bir eğitimci olarak size katılıyorum. Çocuklarımıza kendilerini sevdiğimizi göstermeliyiz.
Sonuna kadar katılıyorum hocam düşüncelerinize..Evet toplum olarak eleştirmekten, yargılmaktan hoşlanırız.ancak kendi öz eleştirimizi yapmak aklımıza gelmez nedense.Ebeveynler tepki vermeden önce şöyle bir kendilerini süzsünler.Aile sorunlarından uzak tutabilmişler mi çocuklarını?Gereken ilgiyi verebilmişler mi, tv dizilerinden,günlerinden, çalışma hırsından biraz uzaklaşıp çocuklarına? yada her çocuğun bir birey olduğunu düşünüp söz hakkı vermeyi başarabilmişler mi? Herşeyden önce kendi notlarımıza bakalım diyorum.suçlamayı bir kenara bırakarak.ve verilen tepkilerin çocuklarınızı dahada okuldan uzaklaştırabileceğini unutmayınız…Nitelikli,ahlaklı,saygılı bir evlet yetiştirebiliyorsanız en büyük kazanç budur bence..
Herkez çocuk sahibi olabiliyor ama herkez anne baba olamıyor malesef.Onları herşeyden önce ahlaklı,saygılı, topluma ve kendilerine faydalı bireyler olarak yetiştirmek zorundayız.Bende çocuklarını 5 yıl önce terketmiş bir babanın kaybettirdiklerini .yavrularına kol kanat gererek unutturmaya çalışan merhametli bir anneyim.Evlatlarıma iyi örnek olabilmenin dışında bir sıkıntım yok çok şükür.İnsanların hava atma ve kıyas yapma gibi basit şeyler peşinde koşmalarına da anlam veremiyorum.Önemli olan hayattaki karneleri için çabalamak o zaman mirasımızın bir değeri olacaktır. SAYGILARIMLA
yorumsuz hocam
adini suan unuttum ama okumak icin okutmak icin biri medineden istanbula 3bin kilometre yi yürüyerek gitmis sirf Allah rizasi icin. Tüm sevdiklerini feda etmis bu ugurda.
bizler acaba gidebilirmiyiz birakin yürüyerek arabayla veya ucakla bile gidenimiz olmaz. neden? cünkü rahatlik hastaligi var artik dünyamizda “Dünyayi ben mi kurtarayim” diye düsünce sarmis beynlerimizi..
Allahu ekber. Allah tüm müslümanlari bu cehaletten kurtarsin..
kocasi karisina kitap hediye etmisde karisi bana hakaret etseydin daha iyiydi demis ama gül getirdiginde dünyalar onun olmus.. iste bu kadar saflasti milletimiz..
Anne babanalrin baskalariyla rekabetleri ise sirf gösteristendir. cocuk iyi almis kötü almis fark etmiyor ki onlar icin..onlar icin iyi olursa iyi kötü olursa vay canina..
bence evlenmeden önce her insanin egitilmesi gerek yoksa yazik cocuklarada kendilerinede..
vesselam..
ooooooooooooooooooooooooooooooooooooo