Çocuk ve Din konusunu işlemeye çalıştığım bu kitabıma, “Allah Çocuk Yakmaz!” adını vermek zorunda hissettim kendimi. Hem kendi yetişme sürecimde hem de çevremde ki birçok dindar insanın, en büyük sıkıntılarından birisinin bu olduğunu gözlemledim. Sevdirerek değil, korkutarak din anlatma hatası yapıldı yıllarca. Rahman ve Rahim olan Allah (cc), “Allah (cc) cayır cayır yakacak!” diye anlatıldı çocuklara...
“Çocuk ve Şiddet” konusu, çocuk merkezli değil, çocuğun çevresi merkezli incelenmesi gereken bir konudur. Sorunları gördüğümüz zaman, “Nerde bu Devlet?” demeyi çok seven bir milletiz. “Çocuk ve Şiddet” konusu bir “Devlet” sorunu değil, “Evlat” sorunudur. Sorunun sebebi Devlet değil, ailedir. Her şeyin temeli ailede başlar. Şiddetin tohumunun ailede döllendiğini unutmamalıyız.....
Bu kitap bir “iman” sorgulama kitabı değildir. İnançlı bir insanın stres karşısında ki tutumunu sorgulamak için yapılmış bir çalışmadır. “İmtihan Dünyası” cümlesini defalarca kullandığı halde, ilaç kullanmadan duramayan insanların, hayata bakışlarında ki çelişkiyi anlatmak için kaleme alınmış bir kitaptır. Hayat yolunda hepimiz sıkıntılar yaşarız. Tüm bu sıkıntıların hayatın...
İlkokul sıralarında “Büyüyünce ne olmak istiyorsun?” sorusuyla karşılaşırız hep. Öğretmen, doktor, mühendis gibi cevaplar veririz. İlkokul yıllarında en büyük hayalim öğretmen olmaktı. Ortaokul ve lise yıllarımda rüyalarımda bile öğretmen olmanın hayalini görüyordum. Okulun en çalışkan öğrencilerinden biriydim. Tüm öğretmenlerim alacağım puanla öğretmenliğe değil, mühendislik veya doktorluğa gitmemi söylüyorlardı...
Yirmi beşli yaşlarda ölüyor, yetmişli yaşlarda gömülüyoruz. Çünkü okumayı bırakmak, birazcık ölmektir. Yaşıyor musunuz? İnsan nasıl bir varlıktır? Hayvandan ayrılan özelliği nedir? Bu dünyaya niçin gelmiştir insan? Yaşamak nedir? Şu sokaklarda koşuşan insanlar nereye gider? Nereden geliyorlar telaşlı telaşlı?...
Yaralar yazıya dönüştü Bende bir yumurta var, sende de bir yumurta var. Eğer sen bana bir yumurta verir, bende sana bir yumurta verirsem, yine sende bir yumurta, bende de bir yumurta olur. Sende bir bilgi var, bende de bir bilgi var.Ben sana bir bilgi verirsem, sen de bana bir bilgi verirsen, sende iki bilgi, bende de iki bilgi olur. Konfüçyüs, bilginin paylaşarak eksilmeyen...
Çocuklarımızın ayaklarına batan dikenler, ya bizim ektiklerimizdendir yada biçmediklerimizden. Bu dünyada bana bir “melek” gösterin deseler, bir çocuğun yüzüne bakın derim. O saf, o masum, o günahsız yüz melekten başka neye benzetilebilir ki? Çocukları gülerken dikkatle seyrettiniz mi hiç? Tüm bedenleriyle güler çocuklar. Ağlarken de bütün bedenleriyle ağlarlar....“Öğretmenlik nedir? Nasıl bir meslektir?” diye bir soru sorulsa, verilecek o kadar çok cevap var ki. Hiçbir cümle, hiçbir tanımlama öğretmenlik mesleğinin, insanlık için önemini tek başına anlatmaya yetmez. Öğretmenlikle ilgili yapılmış tanımlamaları araştırdım. Beğendiklerim içerisinden bazılarını seçtim. * * * * * * Öğretmenlik, kendi hayatını yaşamamak, gençliğini gençlere adamaktır. Öyle ya da böyle önüne gelmiş, kendisine emanet edilmiş genç nesle bir şeyler verebilme uğruna, kendisine verilen en büyük nimeti, hayatı ... Devamın oku »
Mabede girer gibi girmeli sınıfa…
19 Ekim 2009, Yayınlanmış Yazılarım, Öğretmen & Öğrenci Hikayeleri, 2067 defa okunmuş, 2 Yorum »
İnsan sevdiğine verdiklerini sayar mı hiç?
13 Ekim 2009, Yayınlanmış Yazılarım, 1369 defa okunmuş, 9 Yorum »Kralın birisi rüyasında bütün dişlerinin döküldüğünü görmüş. Rüyasının etkisiyle uyanır uyanmaz, şehrinin en meşhur iki rüya yorumcusunu çağırtmış. Rüyasını yorumlamalarını istemiş. İlk yorumcu, “Efendim, maalesef rüyanız hiçte hayra alamet değil. Tüm akraba ve sevdiklerinizi kaybedeceksiniz. Hepsinin ölümünü göreceksiniz” der. Kral bu yorum karşısında deliye döner. Adamın kellesini vurdurur. İkinci yorumcu, “Efendim, rüyanızda dişlerinizin döküldüğünü görmeniz ömrünüz çok uzun olacağına delalet eder. Hem de o kadar uzun ömürlü olacaksınız ki, çevrenizde hiç kimsenin yaşamadığı ... Devamın oku »
Yeraltı kaynaklarımızdan daha kıymetli bir hazinemiz var.
12 Ekim 2009, Yayınlanmış Yazılarım, 900 defa okunmuş, 6 Yorum »Kalabalık bir şehirde yaşayan bir genç, bir gezi esnasında tanıştığı köylü arkadaşının yanına şehre gider. Şehrin en güzel yerlerini arkadaşına gezdirirken, çok kalabalık bir cadde de, köylü genç aniden durur. “Cırcır böceğinin sesini duyuyor musun?” deyince, şehirli çocuk hem güler hem de, “Şehrin en kalabalık caddesindeyiz. Bu gürültünün ortasında cırcır böceğinin sesi duyulmaz ki! Korna sesleri, araba sesleri, insan gürültüleri var buralarda. Sen galiba köyünü özledin?” der. Köylü genç “Bir dakika!” diyerek ... Devamın oku »
En büyük vatansever kimdir?
05 Ekim 2009, Yayınlanmış Yazılarım, 1121 defa okunmuş, 4 Yorum »Biz cephelerde hiç kaybetmedik. Sokaklarda ise hiç kazanamadık. Bunu çok iyi bildikleri için cephede vur-kaç taktiği yapanlar, gençlerimizi sokağa döküyor. Ülkemize yapılan haince saldırılara elbette tepki verilmeli. Ancak duygusal anda tepki vermek “vatanseverliğin” sadece bir parçasıdır. “En büyük vatansever” şehit cenazeleri olunca tepki veren kişi değildir! * * * * * “Bizi de askere alın. Bu vatan için ölmeye hazırız! Bizde devletin emrindeyiz” gibi cümleleri bugün herkes söylüyor. Devlete hizmet edip, şehit olmaya hazırız diyen bir ... Devamın oku »
Slogan atan gençlerden değil, okuyan ve düşünen gençlerden korkarlar
05 Ekim 2009, Yayınlanmış Yazılarım, 958 defa okunmuş, 5 Yorum »“Şehitler ölmez, vatan bölünmez” sloganları herkesin içini ferahlatıyor belki. Sokakların hareketlenmiş olmasına, duygusal yönden baktığınız zaman, sevinebilirsiniz de. “Millet tepkisiz değil” düşüncesiyle içiniz de ferahlıyor olabilir. Sokakların hareketliliğine alışık bir milletiz. Ancak sokaklara dökülmüş olmanın tehlikeli bir yanı var. “Biz sokaklara çıktığımızda kolay kullanılabilen” bir milletiz. 1980 öncesi sokaklar çok hareketliydi. Bazen sağcı bazen solcu gençler sokaklarda slogan atıyordu. Attıkları sloganlarda hepsi “hak, özgürlük, emek, vatan, millet” gibi kavramlara vurgu yapıyorlardı. Sokaklara dökülmüş ... Devamın oku »
BABA …(ELİN İYİSİ)
29 Eylül 2009, Şiir, 871 defa okunmuş, 6 Yorum »Dün annemle komşuda misafir idik Birini anlatıyordu komşular yabancı bildik Ne kadar hoş bir insan o kadar da nazik Bulunmaz bir baba olmalı bu insan dedik Güler yüzlü hoş sohbet ne kadar iyi Çok şanslı olmalı muhakkak onun evi Hanımı çok mutludur bulunmaz bir eşi Çocukları dersen hepsi birbirinden iyi Kiminle tanışsam onu tanıyan biri Hep aynı şeyi söylüyor komşular gibi Çok merak ettim sordum bu kişi kim ki Nasıl tanımadın kız o senin baban dedi Şaşırdım kaldım inan hiç anlayamadım ki Anneme ... Devamın oku »
Sen uyursan, ben ölürüm öğretmenim!
27 Eylül 2009, Yayınlanmış Yazılarım, Öğretmen & Öğrenci Hikayeleri, 935 defa okunmuş, 4 Yorum »Annemin babamın biricik evladı iken, okul sıralarında seninle tanıştım öğretmenim. Beni sana teslim ettiler. Okumayı - yazmayı bana sen öğreteceksin öğretmenim. Toplamayı çıkarmayı da senden öğreneceğim. Bana hayatı da anlatacaksın öğretmenim. Sadece beni de değil, annemi babamı da eğitmelisin öğretmenim. Bu memleketin geleceği için neler yapmam gerektiğini de bana öğretmelisin. Beni, annemi, babamı uyandır öğretmenim. Babam uyuyor öğretmenim! İş ve ev arasında geçen zamanı dışında, evde saatlerce Televizyon izlemekten başka bir şey yapmıyor ... Devamın oku »
Bir Emniyet Müdürünün feryadı; “Evlatlarınıza sahip çıkın!”
23 Eylül 2009, Yayınlanmış Yazılarım, 686 defa okunmuş, 3 Yorum »Bir öğretmenin, “Çocuk eğitimi” konusunda konuşması, nasihat etmesi, konferanslar vermesi ve tecrübelerini kitaplaştırması, şaşılacak bir şey değildir. Ancak aynı şeyleri, bir Komiser yaparsa, insan şaşırıyor. Daha doğrusu sevinç ve umut dolu bir şaşkınlık yaşıyor. “Suçlu Çocuk Yoktur!” kitabını okuyunca önce şaşırdım. Şaşırdığım kadar sevindim de elbette. Kitabın yazarı bir eğitimci değil, bir Komiser. Bu yazı kaleme alındığımda (Eylül 2009), Komiser Hasan YILMAZ, Urfa İl Emniyet Müdürlüğünde, Emniyet müdür yardımcısı olarak görevine devam ... Devamın oku »
Ayaklarıyla örerek öğrenci okutuyor!
22 Eylül 2009, Alıntılar, 754 defa okunmuş, 2 Yorum »Kırıkkale'de 'Melek Rabia' olarak bilinen ve elleri olmayan Rabia Acar (30), ayakları ile ördüklerini satarak elde ettiği kazançtan öğrencilere burs veriyor. Ablası Meryem Yüksel ile birlikte oturan Rabia Acar, lisede ve üniversitede okuyan öğrencilere verdiği burslar sayesinde dünyanın en mutlu insanı olduğunu söyledi. Aylık yaklaşık 300 lira burs veren Acar, ödemeyi geciktirdiği zaman çocukların zor duruma düştüğü hissine kapılıp uykularının kaçtığını belirterek, "Satamayınca ne yapacağım diye kendi kendime düşünmeye başlıyorum. Ben 300 ... Devamın oku »
Öfke ateşi en çok sahibini yakar
21 Eylül 2009, Yayınlanmış Yazılarım, Öğretmen & Öğrenci Hikayeleri, 1207 defa okunmuş, 3 Yorum »“Sabrın sonu selamet!” diye boşuna dememiş atalarımız. İnsanın başına ne gelirse “sabırsızlık” yüzünden geliyor. “Öfke gelir yüz kararır, öfke gider yüz kızarır” sözü de, sabırsız insanın utancını anlatmak için kullanılır. Kavgaların hatta cinayetlerin sebebi üzerine konuşulduğu zaman hep “Anlık bir öfke yüzünden…” diye başlarlar söze. Özellikle bir kitleye hitap ederken sabırsız olur ve öfkenize hakim olamazsanız, sadece kızdığınız kişiye değil tüm gruba ve kendinize de zarar verirsiniz. Sınıfta öğretmen bir öğrencisine kızıp ona ... Devamın oku »
