ELLER BOŞLUKTA KALMAMALIYDI

ELLER BOŞLUKTA KALMAMALIYDI

‘Işıklar söndü, film başladı… Perdede yalnızca iki el vardı. Minik bir el, büyük bir eli tutmaya çalışıyordu. Sonra renkler zayıflamaya, görüntü silikleşmeye başladı. Bulanık bir hayal haline gelen bu film karesinin ardından peşpeşe başka film kareleri geliyordu.

İlk karede tabancalı bir el, yaşlı bir kadının şakağına uzanmıştı. İkinci karede bir el, damardan eroin enjekte ediyordu.Üçüncü karede bir el, saatli bombanın vaktini ayarlıyordu. Dördüncü karede bir el, başak bir elden zarf içinde yüklüce bir parayı alıyordu.Beşinci karede bir el, kasanın şifresini kurcalıyordu.Altıncı karede bir el, kendine uzanan başka bir eli itiyordu.Yedinci karede bir el….

Renkler tekrar canlandı, görüntü netleşti. Perdede yalnız iki el kaldı. Minik bir el büyük bir eli tutmaya çalışıyordu….Bütün olumsuzluklar ve acılar, uzanan bu elin tutulmamasından kaynaklandı. O eli zamanında tutmayanlar, tutacak bir el aradıklarında elleri boşlukta kalanlardı…”

A.Ali Ural

www.saitcamlica.com

Bu Yazıyı Yazdır Bu Yazıyı Yazdır

Bu yazı Pazar, 28 Ocak 2007, 20:03 tarihinde Hayatı Anlamak kategorisi altında yayınlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.

Yorum yapın