Atasözleri, tarih süzgecinden geçmiş altın levhalardır. Her birinde ayrı bir hayat tecrübesi ve hayat dersi vardır. Hayat yolculuğunun en önemli trafik işaretleridir. Dedelerimizin yerleştirdiği trafik işaretleri hem de... Trafik işaretlerinin en tehlikelisi, yanlış yere, yanlış yöne yerleştirilmiş olanıdır herhalde. Bir de yanlış anlaşılanı tabi… “Ağaç yaşken eğilir” en çok kullandığımız atasözlerinden ... Devamın oku »

Yeni bir yazı yazmak için bilgisayarımın başına oturunca, önce maillerimi kontrol ettim. Kısa da olsa hepsine cevap verdim. Son maili okurken yazmayı düşündüğüm tüm bilgiler kafamdan silindi gitti. “Bu maili köşeme taşımak zorundayım!” diye düşündüm. Eski bir öğrencim internetten bulduğu bir yazıyı benimle paylaşmış. Lütfen hiçbir meslektaşım alınmasın! Amacım kimseyi yaralamak ... Devamın oku »

Bir soru ve bir fıkra ile başlayalım: Soru: Bir tiyatro sanatçısının, “Bu seyircilerde iş yok! Çünkü seyretmiyorlar” demeye hakkı var mı? Fıkra gibi bir hatıra: Cami cami gezip cemaate vaaz veren hoca bir camiye girer. Bakar ki iki yaşlı amcadan başka cemaat yok. Kendine kendine “Ben yine de konuşmamı yapayım!” diyerek kürsüye çıkar. ... Devamın oku »

Yaşlı bir marangozun emeklilik çağı gelmişti. Patronuna işten ayrılmak istediğini ve artık ailesi ve torunlarıyla zaman geçireceğini söyleyerek müsaade ister. Patron, marangozdan son bir isteği olduğunu söyleyerek “son kez bir ev daha yap sonra emekli ol” der. Marangoz kabul eder ve işe girişir. Fakat gönlü artık işte olmadığı için, baştan savma ... Devamın oku »

Köşe yazılarımdan sonra mail adresime bolca eleştiri ve yorum mailleri gelir. Hepsini tek tek okumaya çalışırım. Zamanım oldukça kısa da olsa cevap veririm. Ancak bu sefer mail adresime gelen mektup çok dikkatimi çekti. İtfaiyede, yangın müdahale ekibinde çalışan bir itfaiyeciden gelmişti mail. Öğretmenlerin toplumsal sorumluluklarını hatırlatmak için kaleme aldığım ... Devamın oku »

Meşhur bir ressam resim sergisini gezen insanların arasında dolanıyormuş. Ziyaretçilerden birisinin bir resmin önünde uzun süredir beklediğini fark etmiş. Önceleri pek ciddiye almasa da sonunda dayanamamış ve yanına gitmiş. “Hayırdır beyefendi! Uzun süredir aynı resmin önünde duruyorsunuz. Bu resimleri ben yaptım. Acaba resmimde bir hata mı buldunuz?” diye sormuş. Resmi inceleyen ziyaretçi; ... Devamın oku »

Sevgili öğretmenim! Size bir mektup daha yazacağım. Canım sıkıldıkça sizinle dertleşiyorum. Çünkü beni ancak siz anlarsınız diye düşünüyorum. Beni yanlış anlamayasın diye bir “özür” ile başlamak istiyorum. Sizinle yazışırken “siz” diye başlayıp “siz” diye bitirmek isterim. Ancak araya bu kadar “resmi” bir mesafe koymak istemiyorum. Resmi bir mesafe olursa ben içimdekileri tam ... Devamın oku »

Sevgili Öğretmenim! Seni çok seviyorum. Bugün sana içimi dökeceğim. Size değil sana diye başlamama kızma lütfen! İçimden geçen her şeyi söylemek istiyorum. Çok sevdiğim, çok samimi olduğum bir arkadaşımla konuşuyormuş gibi seninle de konuşmak istiyorum bugün. * * * * * * Biliyorum öğretmenim dün seni çok kızdırdım. Sınıfta yine yaramazlıklar yaptım. ... Devamın oku »

“Bana şehitliği anlatsana öğretmenim!” diye bir soru sorsa öğrencilerimden birisi, nasıl cevap veririm diye düşündüm? Nerden başlamalıyım anlatmaya? Şehit olanın ulaştığı makamdan mı başlamalı? Ateşin düştüğü yeri anlatmalı mıyım? Evlat acısı çeken anne babanın yüreğindeki ateşi kelimelere sığdırabilir miyim? Genç yaşta dul kalan, evinin direği yıkılan “hayat arkadaşının” acısını ifade edecek kelimeleri sözlüklerde bulabilecek miyim? Babasının ... Devamın oku »